مقدمه :

با فرا رسیدن عصر فناوریهای نوین ارتباطی و گسترش فراگیر آن که به دنبال خود مفاهیم جدیدی چون واقعیت مجازی و فضای سایبری را به همراه آورد، تغییر و تحولات زیادی در زندگی بشر ایجاد شد و ما را با جهان جدیدی مواجه ساخت؛ جهانی که در آن متفاوت میاندیشیم، مینویسیم، میخوانیم، ارتباط برقرار میکنیم و به طور کلی، جهانی که در آن متفاوت زندگی میکنیم.ورود به این نوع جامعه ی جدید، همچون مرحله گذار از جامعه کشاورزی به جامعه صنعتی، تمامی جنبههای حیات بشری را تحت تأثیر قرار داده و تحولاتی عمیق را در ساختار جوامع و روابط میان افراد به وجود آورده است؛ به گونهای که عرصههای سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی را با انبوهی از فرصتها و چالشهای اساسی روبهرو ساخته است. در سالهای اخیر، »شبکه های اجتماعی ارتباطی مجازی« با سرعتی بینظیر گسترش یافته اند. پایگاههای مجازی: مای اسپیس[1] ، فیس بوک[2]، فایوهای [3]، فرندستر[4]، یوتیوب[5]، فیلکر[6]، اورکات [7]و تویتر[8] مشهورترین این شبکه ها هستند که فضایی جذاب را برای ارتباط شبکهای در فضای مجازی میان کاربران اینترنت و عمدتاً از نسل جوان، فراهم آورده و در مدت زمانی کوتاه، به سرعت رشد کرده اند؛ به عنوان مثال، فیس بوک با توجه به اعلام سایت وکی پدیا تا سپتامبر سال 2011 م، بیش از 800 میلیون کاربر فعال دارد.

یکی از مهمترین ابعاد زندگی انسان که از این پدیده تأثیرات عمیقی را پذیرا خواهد شد، میزان شادکامی است. از آنجا که شادی یکی از هیجانات اساسی بشر است لذا هر کس به فراخور خود آن راتجربه میکند اما تعریف شادی به سادگی تجربه آن نیست ارسطو شادی را زندگی معنوی

میداند و جامعترین و در عین حال عملیاتیترین تعریف شادمانی را دینهون(1988) [9]ارائه می دهد به نظر او شادمانی به قضاوت فرد از درجه یا میزان مطلوبیت کیفیت کل زندگی اطلاق می گردد. (لقمانی،1380) …